امام صادق (ع) مي فرمايند

شش چيز پس از مرگ مؤمن به وی رسد:

فرزندی كه برای او آمرزش ‌خواهی كند و قرآنی كه از او بماند (قرائت شود) و نهالی كه بكارد، چاهی كه حفر كند و صدقه جاريه و سنت و روش پسنديده‌ای كه پس از وی بدان عمل شود.

باریجه محصولی مفید در اقتصاد مناطق کوهستانی

باريجه، كما يا قسني گياهي خودرو از خانواده چتريان مي باشد. در كتب قديم با نام انجدان و در زبان سرياني انگدان اوگاما خوانده مي شد.

از صمغ باريجه نوعي چسب شفاف حاصل مي‌گردد كه در چسباندن سنگهاي قيمتي مانند الماس و غيره مورد استفاده قرار مي گيرد. باريجه همچنین در تهيه لوسيونهائي ضدآفتاب و بعضي از كرمها و در پايدار كردن بوي عطر و ادكلن, صنايع چاپ و نساجي, نقاشی و داروسازی نيز استفاده مي شود. در طب سنتي ازباريجه بعنوان نيرو بخش، ضد درد، ضد نزله، ضدتشنج و رفع درد معده استفاده مي شود.

 

آشنایی با گیاه زیره سبز

زيره سبز Cuminum cyminum   گیاهی از تيره : Apiaceae

 

زيره گياهي است يكساله كوچك و علفي كه ارتفاع آن 60 سانتيمتر است ريشه آن دراز و باريك برنگ سفيد ، ساقه آن راست و برگهايش به شكل نوار باريك و نخي شكل و برنگ سبز مي باشد .

گلهاي زيره سفيد يا صورتي بصورت چتري در انتهاي ساقه  ظاهر مي شود. اين گياه بطور وحشي در مناطق مديترانه مي رويد. زيره برنگهاي زرد تيره، سبز و خاكستري وجود دارد .

تركيبات شيميايي:

زيره داراي تانن ، روغن زرين و اسانس است .

اسانس زيره را از تقطير ميوه له شده تحت اثر بخار آب بدست مي آورند . اين اسانس مايعي است بيرنگ كه در اثر ماندن ابتدا برنگ زرد و سپس قهو ه اي رنگ مي شود.

بوي زيره مربوط به آلدئيدي بنام كومينول است. مقدر كومينول در زيره بسته به محل كشت آن بين 30 تا 50 درصد است.

خواص داروئي:

زيره قابض و خشك كننده است، ضد تشنج است، براي برطرف كردن بيماري صرع مفيد است ، در دفع گاز معده موثر است و قاعده آور است .

آشنایی با گیاه گل مغربی

گل مغربي : Oenothera biennisتيره : Onagraceae

گياهي است زينتي، 2ساله، پوشيده از تار و كرك و به ارتفاع نيم تا يك و نيم متر كه برگهايي زرگ، متناوب، با كناره هاي دندانه دار و موجدار است. گلهايي درشت قيفي شكل به رنگ زرد روشن و غالباً معطر و شامل 4 گلبرگ بزرگ و 8 پرچم است. منشأ اين گياه در آمريكاي شمالي بوده و از آنجا به ساير نقاط انتقال يافته است. چون گلهاي درشت و زيباي ان در هنگام غروب آفتاب باز مي شود به آن گل مغربي مي گويند.

تركيبات شيميايي:

از دانه هاي اين گياه روغني به نام روغن اوناگر بدست مي آيد كه داراي رنگ سبز مايل به زرد است و از اسيدهاي آلي مختلف مانند اسيدهاي پالمتيك، اسيد لينولئيك، اسيد استئاريك و اسيد آراشيدونيك و غيره تشكيل يافته است.

خواص درماني :

از اين روغن در رفع مسموميت ها به خصوص مسموميت ناشي از مصرف مشروبات الكلي، در درمان تصلب شرائين، درمان بيماريهاي جلدي و رفع خشكي پوست و همچنين در درمان بيماريهاي ناشي از كم كاري سلولهاي كبدي استفاده مي شود.

آشنایی با علف هفت بند

هفت بند  Polygonium aviculare

Polygonaceaeخانواده

علف هفت بند گياهي است يكساله و داراي ساقه خوابيده كه طول آن به 50 سانتيمتر مي رسد . دامنه رویشی این گیاه بسیار وسیع بوده بنحوی که اين گياه در اكثر نقاط ايران نيز وجود دارد. برگهاي آن ريز ، نوك تيز و گلهاي آن ريز و كوچك و برنگ صورتي است . اين گياه در اكثر نواحي آسيا ،‌اروپا و آفريقا و آمريكا مي رويد و در مقابل عوامل خارجي بسيار مقاوم است. بطوريكه حتي اگر لگدمال شود باز هم از بين نرفته است.

علف هفت بند در چمنزارها ،‌كنار جاده ها، اراضي متروك و خرابه ها،‌مناطق سايه در و بين تخته سنگ ها مي رويد. تركيبات شيميايي:

علف هفت بند دريا اسيد پوگيلونيك، اسيد اگزاليك، آرابينوسيد، اسانس، مواد رزيني، مواد قندي و موسيلاژ مي باشد

خواص داروئي:

گياه هفت بند از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است، قابض است و براي رفع اسهال و اسهال خوني بكار مي رود، در بند آوردن خونريزي مفيد است، آسم و برونشيت را درمان مي كند، تب را پائين مي آورد ، براي برطرف كردن اگزما بكار مي رود، ورم روده بزرگ را برطرف مي كند، سنگ كليه و مثانه را خارج مي سازد.
اگر چه در مصرف داروئی گیاهان اعتقاد به موثر بودن آنها می باشد اما شرایط رویشگاهی دوره رشد و زمان رشد و بسیاری عوامل در میزان تاثیر و نوع آن موثر میباشد لذا توصیه می گردد در استفاده از این ترکیبات نیز علاوه بر پرهیز از زیاده روی تا حد امکان از مشورت افراد خبره استفاده گردد.

گیاه سریش سبزی فراموش شده

گياه سريش از جمله گياهاني مي باشد كه از قديم الايام در امور صنعتي و مصارف خوراكي استفاده مي گرديد. بهره برداري سريش در گذشته بسيار محدود بوده ولي با شناسايي موارد استفاده جديد و صنعتي از شيره آن و افزايش تقاضا شاهد روند گسترشي در  مكانيزم و حجم برداشت آن بوده ايم.اين روند افزايشي اگرچه با ورود تركيبات مشابه شيميايي تا حدي كم شده، اما گسترش تقاضا، قيمت تمام شده نسبي و شايد اعتقاد به ثبات تركيبات طبيعي در مقابل توليدات صنعتي و شيميايي موجب گسترش بهره برداري در رويشگاههاي اين گياه همراه گرديده است. لجام گسيختگي و بي برنامه گي در برداشت گياه و عدم آشنايي با اصول بهره برداري علمي باعث نابودي بسياري از رويشگاههاي طبيعي و كاهش شديد كيفيت محصول شده است. نتيجه اين امر علاوه بر نابودي و تخريب رويشگاهها، از دست رفتن بازار، موجب كاهش توان در آمدزايي اين محصول بوده است. برای حصول توليد پايدار بر مبناي توان موجود و اصل حفظ منابع طبيعي و گسترش رويشگاهها اين گياه و استفاده از اين گياه در طرحهاي  احيائي شناسايي و تعيين ويژه گيهاي حياتي و وابستگي هاي اين گياه به شرايط اقليمي و رويشگاهي ضروري است.

صمغ کندر

بسیاری از ما در هنگام سوزاندن اسپند با قطعاتی نبات شکل برخورده ایم که همان کندر می باشد. کندر در واقع صمغ رزيني است كه ازگياه درختچه اي خاص گرفته مي شود .رويشگاه اين گياه درهندوستان بوده و گونه اي از آن در عربستان و حبشه مي رويد.
خواص داروئی کندر و موارد استفاده از آن در طب سنتی :در هند به عنوان معرق ،مدر ،قابض و قاعده آور استفاده مي شود و در موارد روماتيسم و ناراحتي هاي پوستي و بيماريهاي عصبي نيز تجويز ميشود .از نظرحكماي طب سنتي كندر گرم و خشگ بوده ومعتقدند كه خشگ كننده ،قابض وبندآورنده خون است .گازها را تحليل برده و براي تقويت حافظه نافع بوده و از خونريزيهاي خارجي  و خونروي از سينه جلوگيري مي كند.
--اگر تا چند روز هر روز سه گرم آن را در آب بخيسانند و ناشتا بخورند براي رفع فراموشي و زيادي بلغم مفيد است.
--ماليدن مخلوط آن باعسل به چشم براي التيام جراحت چشم و جذب خون مردگي و رفع درد و خارش آن بسيار نافع است.
--اگر با شكرخورده شود براي ضعف معده وت حليل نفخ ،و خشگ كردن رطوبتها ، بندآوردن قي ،اسهال خوني و خونريزي از مقعد بواسير مفيد است .
--ضماد آن با روغن زيتون و عسل براي درد مفاصل و دردهاي استخواني كه مزمن شده باشد و با روغن كنجد براي تحليل ورمهاي سفت مفيد است.
نكته :مقدار خوردن كندر تا 2 گرم بوده ،و اسراف درخوردن آن موجب سوزانيدن خون و بلغم مي شود و در گرم مزاجها ايجاد سردرد مي نمايد ،در اين موارد بايد شيربرنج خورد و از ادامه مصرف كندر صرفنظر نمود.

آب و خاك ، بستر حيات

ازابتداي زمان پيدايش بشر بر روي كره زمين نخستين تمدنهاي بشري در كناره وحاشيه رودخانه و مناطق داراي آب بوجود آمد. با گذشت زمان انسان آموخت كه ابزارهائي براي رفع نيازمندي خود بسازد و براي برطرف نمودن نيازهاي غذائي خود روي به كشاورزي و سپس دامپروري آورد.

همزامان با آن و با گذشت قرن‌ها، با افزايش جمعیت، شهرها بوجود آمد. اين امر خود تداخل‌ها و مغايرتها را پيش آورد. انسان براي بدست آوردن غذاي بيشتر ، فشار شديدي را بر اراضي وارد نمود و اين امر خود باعث گرديد در بسياري از مناطق كه شرائط طبيعي و اقليمي شكننده وجود دارد فرسايش خاك آغاز گردد. بعبارت ديگر دو عامل شرائط طبيعي و انساني باعث بوجود آمدن و تشديد فرسايش خاك گرديده كه تا امروز همچنان ادامه دارد.