گامی نو

گونها از تيره پروانه آساها [1] بوده كه با نزديك به 3000 گونه در نقاط مركزي آسياي صغير و مناطق خشك و كوهستاني ايران، سوريه، تركيه مشاهده مي شوند. تعداد كونه هاي اين جنس در ايران به حدود هزار گونه مي رسد. گون ها بصورت وحشي به ارتفاع 12 تا 90 سانتيمتردر ارتفاعات ديده مي شود. اين گياهان شديداً نورپسند بوده و به دليل داشتن ريشه راست و عميق در برابر خشكي و شرايط نامساعد محيطي بسيار مقاوم مي باشند. گياه گون به دو صورت علفي و بوته اي آن به نواحي كوهستاني تعلق داشته و عموماً خاردار هستند. گونه هايي با برگهاي ساده نيز وجود دارد.

هسته در اين گياه داراي 8 عدد كروموزوم است. گونها گياهاني يك يا چند ساله، علفي، بوته اي يا نيمه درختچه اي، داراي تيغ يا بدون آن در گونه هاي مولد كتيرا با رشد بسيار كم ساليانه، داراي ساقه مشخص يا فاقد آن، ساقه ها معمولاً از قسمت قاعده منشعب مي شوند. شاخه هاي جوان معمولاً از استيپول پوشيده شده اند. برگها با برگچه هاي جفت [2] يا فرد [3] گاهي 1 تا 3 برگچه، مشخص يا بدون آن . كركها سفيد يا سياه، ساده يا دو شاخه اي نامتقارن  يا بدون كرك. گلها سنبله يا خوشه جانبي يا انتهايي بادمگل آذين يا فاقد آن، كه تشكيل گل آذين منفرد يا خوشه يا سنبله و گاهي بصورت متراكم مشخص مي گردد. گلهاي  گون سفيد، زرد، قرمز، صورتي، آبي يا بنفش است.

ظاهر بالشتكي اين گياه، نوعي سازش گياه با شرايط محيطي جهت كاهش سطح خارجي و كاهش تماس با هوا و ممانعت اثر پرتوهاي نامساعد محيطي، كاهش تعرق گياه و حفاظت بخشهاي داخلي آن مي باشد. مكانيزمي عكس حالت فوق در ريشه وجود دارد. چنانچه به منظور تاٌمين نياز آبي گياه از منابع آبهاي زيرزميني ريشه اين گياهان رشدي سريع و مداوم نشان داده  و با دستيابي به منابع آبهاي زيرزميني ريشه اين گياهان رشدي سريع و مداوم نشان داده و با دستيابي به منابع آبهاي زير زميني كمبود رطوبت را تا حدي جبران مي نمايند. ريشه گون قوي و عميق بوده و حجمي معادل 6 تا 7 برابر حجم اندامهاي هوايي خود دارد. اين امر در تثبيت خاك نيز بسيار مؤثر است.