آشنایی با گیاه زیره سبز

زيره سبز Cuminum cyminum   گیاهی از تيره : Apiaceae

 

زيره گياهي است يكساله كوچك و علفي كه ارتفاع آن 60 سانتيمتر است ريشه آن دراز و باريك برنگ سفيد ، ساقه آن راست و برگهايش به شكل نوار باريك و نخي شكل و برنگ سبز مي باشد .

گلهاي زيره سفيد يا صورتي بصورت چتري در انتهاي ساقه  ظاهر مي شود. اين گياه بطور وحشي در مناطق مديترانه مي رويد. زيره برنگهاي زرد تيره، سبز و خاكستري وجود دارد .

تركيبات شيميايي:

زيره داراي تانن ، روغن زرين و اسانس است .

اسانس زيره را از تقطير ميوه له شده تحت اثر بخار آب بدست مي آورند . اين اسانس مايعي است بيرنگ كه در اثر ماندن ابتدا برنگ زرد و سپس قهو ه اي رنگ مي شود.

بوي زيره مربوط به آلدئيدي بنام كومينول است. مقدر كومينول در زيره بسته به محل كشت آن بين 30 تا 50 درصد است.

خواص داروئي:

زيره قابض و خشك كننده است، ضد تشنج است، براي برطرف كردن بيماري صرع مفيد است ، در دفع گاز معده موثر است و قاعده آور است .

آشنایی با گیاه گل مغربی

گل مغربي : Oenothera biennisتيره : Onagraceae

گياهي است زينتي، 2ساله، پوشيده از تار و كرك و به ارتفاع نيم تا يك و نيم متر كه برگهايي زرگ، متناوب، با كناره هاي دندانه دار و موجدار است. گلهايي درشت قيفي شكل به رنگ زرد روشن و غالباً معطر و شامل 4 گلبرگ بزرگ و 8 پرچم است. منشأ اين گياه در آمريكاي شمالي بوده و از آنجا به ساير نقاط انتقال يافته است. چون گلهاي درشت و زيباي ان در هنگام غروب آفتاب باز مي شود به آن گل مغربي مي گويند.

تركيبات شيميايي:

از دانه هاي اين گياه روغني به نام روغن اوناگر بدست مي آيد كه داراي رنگ سبز مايل به زرد است و از اسيدهاي آلي مختلف مانند اسيدهاي پالمتيك، اسيد لينولئيك، اسيد استئاريك و اسيد آراشيدونيك و غيره تشكيل يافته است.

خواص درماني :

از اين روغن در رفع مسموميت ها به خصوص مسموميت ناشي از مصرف مشروبات الكلي، در درمان تصلب شرائين، درمان بيماريهاي جلدي و رفع خشكي پوست و همچنين در درمان بيماريهاي ناشي از كم كاري سلولهاي كبدي استفاده مي شود.

آشنایی با علف هفت بند

هفت بند  Polygonium aviculare

Polygonaceaeخانواده

علف هفت بند گياهي است يكساله و داراي ساقه خوابيده كه طول آن به 50 سانتيمتر مي رسد . دامنه رویشی این گیاه بسیار وسیع بوده بنحوی که اين گياه در اكثر نقاط ايران نيز وجود دارد. برگهاي آن ريز ، نوك تيز و گلهاي آن ريز و كوچك و برنگ صورتي است . اين گياه در اكثر نواحي آسيا ،‌اروپا و آفريقا و آمريكا مي رويد و در مقابل عوامل خارجي بسيار مقاوم است. بطوريكه حتي اگر لگدمال شود باز هم از بين نرفته است.

علف هفت بند در چمنزارها ،‌كنار جاده ها، اراضي متروك و خرابه ها،‌مناطق سايه در و بين تخته سنگ ها مي رويد. تركيبات شيميايي:

علف هفت بند دريا اسيد پوگيلونيك، اسيد اگزاليك، آرابينوسيد، اسانس، مواد رزيني، مواد قندي و موسيلاژ مي باشد

خواص داروئي:

گياه هفت بند از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است، قابض است و براي رفع اسهال و اسهال خوني بكار مي رود، در بند آوردن خونريزي مفيد است، آسم و برونشيت را درمان مي كند، تب را پائين مي آورد ، براي برطرف كردن اگزما بكار مي رود، ورم روده بزرگ را برطرف مي كند، سنگ كليه و مثانه را خارج مي سازد.
اگر چه در مصرف داروئی گیاهان اعتقاد به موثر بودن آنها می باشد اما شرایط رویشگاهی دوره رشد و زمان رشد و بسیاری عوامل در میزان تاثیر و نوع آن موثر میباشد لذا توصیه می گردد در استفاده از این ترکیبات نیز علاوه بر پرهیز از زیاده روی تا حد امکان از مشورت افراد خبره استفاده گردد.